JĘZYK ZWIERZĄT

Pozasłowne sposoby porozumiewania są tym, co nas łączy ze zwierzętami.

 

 

Małpy są najbardziej podobne do człowieka, posiadają mimikę i gesty. Kiedy młode szympansy bawią się z otwartymi ustami, wyglądają, jakby się śmiały. Po sposobie zachowania małp widzimy, jak bardzo jest on zbliżony do naszego - w końcu  to nasi najbliżsi krewniacy. Kiedy ludzie  się śmieją, może to oznaczać, że są szczęśliwi, ale też zażenowani, zmieszani. Podobnie małpy używają jednego gestu do wielu sytuacji. Otwarta dłoń może oznaczać prośbę o pokarm, o pomoc lub propozycję pogodzenia się.

 Co mamy powiedzieć o milionach innych zwierząt, z którymi mamy znacznie mniej wspólnego? Być może ich porozumiewanie nie przypomina naszego, jednak one również wypracowały własne zasady komunikacji. Sposoby,  jakimi różne zwierzęta się przywołują, odpędzają, nie są dla nich sprawą błahą. Od sprawności  komunikacji może zależeć ich życie. Niezależnie od gatunku każdy osobnik chce zakomunikować swoje życzenia, potrzeby, pokazać stopień atrakcyjności seksualnej lub przekonać o przyjaznych zamiarach osobnika tego samego gatunku.

 PTAKI - porozumiewają się przez swoje długie i skomplikowane wielonutowe melodie. Pieśni ptaków, podobnie jak głosy innych zwierząt, przekazują dwa rodzaje sygnałów: po pierwsze oznajmiają samicy gotowość do godów, a po drugie informują o zajęciu terenu i ostrzegają intruzów przed wtargnięciem w jego granice.

 MĄTWY I KALMARY - porozumiewają się, wykazując zadziwiającą zdolność zmiany ubarwienia ciała. Ich sygnały polegają na szybkich zmianach kolorowych plam i ogólnego tła skóry. Mątwy wzmagają ów język kolorów przybieraniem różnych pozycji ciała i gestami swych dziesięciorga ramion.

 KOMARY - samica komara wydaje dźwięki, które są dla nas bardzo drażniące, jednak dla samca komara, jest to "syreni śpiew", za którym posłusznie leci w jej stronę. Dźwięk ten powstaje w wyniku trzepotania skrzydeł samicy.

 GĄSIENICE I MRÓWKI - gąsienice niektórych motyli sygnalizują swoja obecność poprzez drgania powietrza, podobnie jak to robią pasikoniki. Dźwięk, który wydają, powstaje poprzez pocieranie twardymi brodawkami o szorstką powierzchnię swojego pancerza. Gąsienice kierują swoje sygnały nie do osobników tego samego gatunku, ale do mrówek. Wydzielają one również zapach, który ostrzega mrówki przed obecnością drapieżców. Mrówki są zdolne komunikować się z gąsienicami tylko dlatego, że same porozumiewają się w ten sposób.

 Zwierzęta posiadają różnorodne sposoby porozumiewania się, wykorzystują każdy możliwy zmysł, gestykulację kończyn i postawy ciała, wysyłanie sygnałów zapachowych, rozmaite sygnały głosowe, elektryczne, zmianę pigmentacji skóry, a nawet tańce.